Yazarı Hakkında Söyleyeni belli olmayan anonim Türk aşk hikayesidir. KEREM İLE ASLI Kerem ile Aslı hikayesinin ilk olarak kim tarafından, ne zaman ve hangi coğrafyada ortaya çıktığı bilinmemektedir. Ancak bilinen bir gerçek vardır ki o da aslı ile kerem hikayesinin eski aşıklar tarafından en çok anlatılan bir aşk hikayesi olduğudur. Kerem ile Aslı Türkiye’de ve Oğuz grubu Türk… Okumaya devam et KEREM İLE ASLI
Kategori: Halk Edebiyatı
Tasavvuf Şiirinde Türler
Tasavvuf (Tekke) Şiirinde Başlıca Türler: a. Tevhit: Sözlük manası birlemek demektir. Tanrının birligini ve yüceliğini anlatan şiirlere tevhid denir. Genellikle kaside biçiminde yazılırlar. Tevhitlerde Allah’ın büyüklüğü, sıfatları, kudretinin sonsuzluğu, hiçbir şeyin ona eş ve benzer olamayışı, bütün kudret ve ilimlerin ona ait oluşu gibi özellikler sanatlı bir üslupla anlatılır. Divan edebiyatı nazım türlerinden gazel,… Okumaya devam et Tasavvuf Şiirinde Türler
Maniler
Mâni sözcüğünün “mana” kelimesinden türediği görüşleri vardır. Maniler dört dizeden oluşan, genellikle yedili hece ölçüsünde, aaxa şeklinde kafiyeli manzum bir edebiyat türüdür. Ülkemizin bir çok yöresinde, eğlence günlerinde, düğünlerde, bayram vb. anlarda hemen bir mani söylenir. Daha önceden öğrendiği, bir kültürel miras olarak koruduğu bu mâni, hemen herkes tarafından kolayca anlaşılır. Dili sade ve akıcıdır;… Okumaya devam et Maniler
Koşma
Koşma sözcüğü koşmak mastarının türevidir. İlave etmek, yapıştırmak anlamında kullanılır. Edebiyatımızda on bir hecelik dörtlüklerden oluşan ve özel bir uyak ölçüsü olan bir türdür. Türk halk şiirinin en yaygın türüdür. Hece ölçüsünün 6+5=11 ya da 4+4+3=ll’li kalıbı kullanılır. Konuları bakımından koşmanın kişi ve doğa güzelliğini övenine “güzelleme”, yiğitlik konusunu işleyenine “koçaklama”, bir kişi ya da… Okumaya devam et Koşma
Varsağı
Bu tür Koşmanın özel ezgiyle söylenen şeklidir. Kafiye düzeni koşmanınki gibidir. Dörtlük sayısı üç ile beş arasında değişmektedir. Varsağı, biçimce semaiye benzemekte olup semai gibi hece ölçüsünün sekizli kalıbıyla söylenmektedir. Aralarındaki fark söyleyiş biçimlerinde ve ezgilerindedir. Hece ölçüsünün sekizli kalıbıyla yazılır. Varsağılarla yiğitçe bir hava vardır. Bu tür, adını G. Anadolu bölgesinde yaşayan Varsak Türklerinden… Okumaya devam et Varsağı
Semai
Arapça bir sözcük olup, işitilerek anlamında olup hece ölçüsüyle yada aruzun 4x mefâilün kalıbıyla yazılır. Halk şiirinde hecenin sekizli ölçüsü ile koşma biçiminde tertip edilip özel bir ezgi ile söylenen şiirlere denir. Genellikle en az üç, en fazla beş dörtlükten oluşur. Çoğunlukla; aşk,tabiat, güzellik ve ayrılık temalarını işler. Uzunluğu üç, beş dörtlük arasında değişir. Özel… Okumaya devam et Semai
Türküler
Türkü teriminin kaynağı Türk sözcüğüdür. Aslı türki olan kelime, sonradan türkü şekline dönüşmüştür. Türklere mahsus şarkı anlamına gelen kelimedir. Anadolu Türk edebiyatında en eski türkü örnekleri lö.yy’da görülmüştür. Bu terim sadece bir şiir biçimine değil, aynı zamanda özel ezgileriyle okunan edebî metinlere de ad olmuştur. Denilebilir ki, anonim özellik taşısın veya taşımasın, türkülerde belirleyici bir… Okumaya devam et Türküler
Tasavvuf Edebiyatı Türleri
Tasavvuf Edebiyatına Ait Türler: a) Allah Hakkında Yazılan Türler: (Tevhid, İlahî, Esma-yı hüsna, Münacaat) b) Peygamber Hakkında Yazılan Türler; (Naat, Gevhername, Dolapname, Esmâ-i Nebî, Siretü’n-Nebî, Mucizât-ı Nebî, Hicretname, Miracname, Mevlid, Hilye, Kırk Hadis) c) Din ve Tasavvuf Yolunun Büyükleri Hakkında Yazılan Türler: (Medhiye, Mersiye, Maktel-i Hüseyin, Menâkıbname,. Velâyetname) d) Dinî İnançlar ve Tasavvufi Düşüncelerle… Okumaya devam et Tasavvuf Edebiyatı Türleri
Tasavvuf Edebiyatı Nazım Şekilleri
Tasavvuf Edebiyatında kullanılan nazım şekli, aruz, hece ölçüleri ve kâfiyenin özellikleri ile Divan ve Âşık Edebiyatının ortaklığı dikkat çeker. Bundan hareketle bu edebiyatın Divan Edebiyatına ait ortak nazım şekilleri, özellikleri açıklanarak, örneklerle beraber verilmiştir. Dinî-Tasavvufi Türk Edebiyatına ait (özel) nazım şekli bulunmadığı belirtilerek bu edebiyatın Divan ve Âşık Edebiyatının şekillerini kullandığı ifade edilmiştir.
Tekke Edebiyatı Şairleri
XIII. yüzyılın belli başlı mutasavvıfları arasında; “Mevlânâ Celâleddin-i Rûmî, Hacı Bektaş-ı Velî, Sultan Veled, Ahmed Fakih, Şeyyâd Hamza, Yunus Emre’yi sayabiliriz. XIV.yüzyıl: “Abdal Musa, Kaygusuz Abdal, Said Emre, Gülşehri, Âşık Paşa, Kadı Darir, Elvan Çelebi, Rabguzî”, XV. yüzyıl; “Hacı Bayram Veli, Akşemseddin, Yazıcı-zâde Mehmed, Süleyman Çelebi, Eşrefoğlu Rûmî, Kemal Ümmî, Emir Sultan, Rûşenî,… Okumaya devam et Tekke Edebiyatı Şairleri