Garipçiler, (Melih Cevdet Anday, Oktay Rıfat Horozcu ve Orhan Veli Kanık) Garip adıyla çıkardıkları kitaplarına yazdıkları önsözde, Türk ÅŸiirini katı kurallara baÄŸlı ve doÄŸallıktan uzak gördüklerini dile getirmiÅŸlerdir. Garipçiler (Birinci yeniciler)’e göre bu durumun gerçek sebebi hece ölçüsü ve kafiye gibi kalıpların ÅŸiirde vazgeçilmez olarak kabul görmesiydi.

Garipçiler, Türk ÅŸiirinde o güne kadar kabul edilmiÅŸ kalıp ve anlayışlardan kurtulmak gerektiÄŸini düşünür ve biçimciliÄŸe, duygusallığa karşı koyup, söyleyiÅŸ güzelliÄŸini esas olarak görür. Åžiirde tüm kurallara ve önceden belirlenmiÅŸ kalıplara karşı koyarak kuralsızlığı kural olarak gördüler. Åžiirin ölçü, uyak ve dörtlükle alakası olmadığını, özgür bir ÅŸekilde yazılması gerektiÄŸini ileri sürdüler ve ÅŸiirin konularını oldukça geniÅŸlettiler. O zamana kadar “seçkin” bir tür sayılan ÅŸiirin hemen her konuda yazılabileceÄŸini ileri sürdüler. Garipçiler, günlük konuÅŸma dilini ÅŸiire eklediler; “nasır” gibi sıradan bir kelimenin de ÅŸiirde kullanılabileceÄŸini gösterdiler.

Garip akımının özellikleri:

- Mısracı zihniyete, vezin ve kafiyeye karşıdır.
- Bütün edebi sanatları, ses ve şekil oyunlarını reddeder.
- Şiirin günlük konuşma diliyle, alelade kelimelerle yazılabileceğini savunur.
- Şiirin gelenekten uzak olması gerektiğini iddia eder.

Facebook "Ogretmen" Sayfamizi Begenin

Etiketler: